Trin
(Aus "Neue Gedichte", 1892)
Mit Nadel un Tweern
Keem de lütt Deern.
As se mi nu den utneiten Knoop anneiht,
Un so flink de Finger ehr geiht,
Un se so neech bi mi steit,
Denk ick, wat kann dat sien, man to,
Un ick gev ehr 'n Söten, hallo, hallo.
Auk, hat ick een weg, un dat wern Släg,
Datt ick glieks dat Jammern kreeg.
Do kiekt se mi ganz luri an:
Häv ick wehdhan, min leve Mann?
Ja, segg ick, un ganz sachen
Fat ick se üm, greep frischen Mot,
Un nu güngt ja allns up eenmal got.
As se gung, segg ist: Lütt Deern,
Kumms ock mal weller mit Nadel un Tweern?
»Ja geern!«
|
